Πριν τα κινητά γίνουν οι κύριες συσκευές για μουσική, υπήρχε μια περίοδος που οι κατασκευαστές δοκίμαζαν πώς να συνδυάσουν το τηλέφωνο με το πρόγραμμα αναπαραγωγής MP3. Το Motorola E398 ήταν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αποτελέσματα αυτών των δοκιμών. Παρουσιάστηκε στις αρχές του 2004 και ήταν φτιαγμένο για ένα πράγμα: τη μουσική.
Η παρουσίαση
Το Motorola E398 ανακοινώθηκε το πρώτο τρίμηνο του 2004. Η Motorola το προώθησε ως κινητό για νέους που αγαπούν τη μουσική, με έμφαση στον ήχο και στο στυλ. Ήταν μια εποχή που τα φορητά προγράμματα αναπαραγωγής MP3, με το iPod στην κορυφή, γίνονταν όλο και πιο δημοφιλή, και η Motorola ήθελε να δείξει ότι το κινητό μπορούσε να κάνει το ίδιο.
Η Motorola εκείνη την περίοδο είχε δύο πρόσωπα. Από τη μία, τα αναδιπλούμενα κινητά της σειράς V, όπως το V600, με την επαγγελματική τους εικόνα. Από την άλλη, κινητά με πιο νεανικό χαρακτήρα, που απευθύνονταν σε ένα κοινό που ήθελε διασκέδαση. Το E398 ανήκε ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία, και ήταν μία από τις πρώτες προσπάθειες της εταιρείας να μιλήσει στη γλώσσα της μουσικής.
Σχεδίαση
Το E398 είχε διαστάσεις 108 επί 46 επί 21 χιλιοστά και ζύγιζε 108 γραμμάρια. Ήταν ένα ευθύγραμμο κινητό, με μια στρογγυλεμένη, νεανική σχεδίαση. Το πιο χαρακτηριστικό του στοιχείο ήταν τα φωτάκια στα πλάγια, που άναβαν με διάφορα χρώματα όταν χτυπούσε το κινητό ή όταν έπαιζε μουσική, δίνοντάς του μια εμφάνιση που ταίριαζε στα πάρτι και στις συναυλίες.
Τα φωτάκια δεν ήταν απλά διακοσμητικά. Μπορούσες να ρυθμίσεις διαφορετικά χρώματα για διαφορετικές επαφές, ώστε να ξέρεις ποιος σε καλεί χωρίς να κοιτάξεις την οθόνη. Σε ένα σκοτεινό δωμάτιο ή σε ένα κλαμπ, ήταν ένας διακριτικός τρόπος να δεις ότι έχεις κλήση. Ήταν μια ιδέα που θυμίζει τις σημερινές λωρίδες φωτός στην πλάτη κάποιων κινητών, όπως τα Nothing Phone.
Στερεοφωνικά ηχεία
Το E398 είχε δύο ηχεία για στερεοφωνικό ήχο, κάτι πολύ σπάνιο για κινητό της εποχής. Τα περισσότερα κινητά είχαν ένα μικρό ηχείο, συνήθως με φτωχό ήχο. Με τα στερεοφωνικά ηχεία, μπορούσες να ακούσεις μουσική χωρίς ακουστικά, με αρκετά καλή ποιότητα για ένα μικρό δωμάτιο ή για να μοιραστείς ένα τραγούδι με φίλους.
Υποστήριζε ήχους κλήσης σε μορφή MP3, οπότε μπορούσες να βάλεις ένα πραγματικό τραγούδι ως ήχο κλήσης, αντί για τις πολυφωνικές μελωδίες που ήταν τότε ο κανόνας.
Η ποιότητα του ήχου δεν ήταν βέβαια αυτή ενός ηχείου, αλλά για το 2004 ήταν εντυπωσιακή. Ο ήχος ήταν πιο δυνατός και πιο καθαρός από αυτόν των περισσότερων κινητών, και η στερεοφωνική εικόνα έδινε μια αίσθηση χώρου που δεν υπήρχε σε άλλα κινητά. Πολλοί χρήστες το χρησιμοποιούσαν ως μικρό ηχείο στο δωμάτιό τους ή στις εκδρομές.
MP3 και κάρτα μνήμης
Το κινητό είχε πρόγραμμα αναπαραγωγής MP3 και MP4, για μουσική και βίντεο. Η εσωτερική μνήμη ήταν μόλις 5 MB, αλλά υπήρχε υποδοχή για κάρτα μνήμης, και στη συσκευασία ερχόταν μια κάρτα 64 MB. Η χρήση κάρτας μνήμης σε κινητό ήταν τότε ακόμα σχετικά καινούργια, και έκανε δυνατή την αποθήκευση αρκετών τραγουδιών, με μεγαλύτερη κάρτα για όσους ήθελαν περισσότερα.
Η μεταφορά της μουσικής ήταν όμως μια μικρή περιπέτεια. Έπρεπε να μετατρέψεις τα τραγούδια σε MP3, αν δεν ήταν ήδη, να συνδέσεις το κινητό ή την κάρτα στον υπολογιστή και να αντιγράψεις τα αρχεία στον σωστό φάκελο. Δεν υπήρχαν υπηρεσίες streaming, και η αγορά μουσικής στο internet ήταν ακόμα στα πρώτα της βήματα. Οι περισσότεροι χρήστες έπαιρναν τα τραγούδια από τα CD τους.
Οθόνη και κάμερα
Η οθόνη ήταν τύπου TFT, 1,9 ιντσών, με 65.000 χρώματα και ανάλυση 176 επί 220 εικονοστοιχεία. Για το 2004, ήταν μια μεγάλη και φωτεινή οθόνη, ιδανική για παιχνίδια, φωτογραφίες και βίντεο.
Είχε κάμερα VGA με φλας LED, ένα χαρακτηριστικό που λίγα κινητά είχαν τότε. Το φλας βοηθούσε στις φωτογραφίες σε χώρους με λίγο φως, αν και η ποιότητα παρέμενε περιορισμένη. Η κάμερα δεν μπορούσε να καταγράψει βίντεο.
Η οθόνη ήταν επίσης ιδανική για τα παιχνίδια Java, που γίνονταν όλο και πιο εντυπωσιακά εκείνη την εποχή. Με την υποστήριξη MIDP 2.0, το E398 μπορούσε να τρέξει πιο σύνθετα παιχνίδια από τα παλιότερα κινητά, με καλύτερα γραφικά και ήχο.
Συνδεσιμότητα
Το E398 λειτουργούσε σε τρεις ζώνες GSM, 900, 1800 και 1900 MHz, με GPRS για τα δεδομένα. Είχε Bluetooth 1.1, για σύνδεση με ακουστικά και υπολογιστές, και θύρα USB για τη μεταφορά αρχείων. Η μεταφορά μουσικής στην κάρτα μνήμης γινόταν με καλώδιο ή με αναγνώστη καρτών.
Το Bluetooth επέτρεπε επίσης τη μεταφορά τραγουδιών ανάμεσα σε κινητά, κάτι που οι νέοι της εποχής έκαναν συχνά.
Λειτουργίες
Υποστήριζε SMS, EMS, MMS και email, με περιηγητή WAP 2.0 και xHTML. Είχε υποστήριξη Java MIDP 2.0 για εφαρμογές και παιχνίδια, πέντε προεγκατεστημένα παιχνίδια, το σύστημα πρόβλεψης κειμένου iTAP της Motorola, φωνητική κλήση και ημερολόγιο. Ο κατάλογος χωρούσε 1.000 επαφές, με φωτογραφία για κάθε επαφή.
Το λογισμικό της Motorola ήταν πλούσιο σε επιλογές, με θέματα, ταπετσαρίες και πολλές ρυθμίσεις για τον ήχο και τα φώτα. Δεν ήταν το πιο απλό στη χρήση, και οι χρήστες που έρχονταν από τη Nokia χρειάζονταν λίγο χρόνο για να το συνηθίσουν. Όσοι όμως το μάθαιναν, εκτιμούσαν τις δυνατότητες προσαρμογής του.
Μπαταρία
Η μπαταρία ιόντων λιθίου των 830 mAh, με κωδικό BX610, έδινε έως 240 ώρες αναμονής και έως 7 ώρες ομιλίας. Η αναπαραγωγή μουσικής από τα ηχεία κατανάλωνε περισσότερη ενέργεια, οπότε οι χρήστες που άκουγαν πολλή μουσική φόρτιζαν πιο συχνά.
Ο δρόμος προς το ROKR
Το E398 έχει μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία για έναν ακόμα λόγο. Χρησιμοποιήθηκε ως βάση για το Motorola ROKR E1, που κυκλοφόρησε το 2005 και ήταν το πρώτο κινητό με το iTunes της Apple. Η συνεργασία της Motorola με την Apple δεν πήγε όπως ήλπιζαν οι δύο εταιρείες: το ROKR είχε όριο 100 τραγουδιών και αργή μεταφορά, και δεν έγινε επιτυχία. Λίγο αργότερα, η Apple αποφάσισε να φτιάξει το δικό της κινητό, το iPhone, που παρουσιάστηκε το 2007.
Έτσι, με έναν τρόπο, το E398 είναι ένας μακρινός πρόγονος της εποχής που η μουσική και το κινητό έγιναν ένα.
Η ιστορία του ROKR είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κεφάλαια της τεχνολογίας. Ο Steve Jobs είχε παρουσιάσει το ROKR σε εκδήλωση της Apple το 2005, αλλά η απογοήτευση από το αποτέλεσμα ήταν ένας από τους λόγους που η Apple αποφάσισε ότι, αν ήθελε ένα κινητό που να κάνει τη μουσική όπως ήθελε, θα έπρεπε να το φτιάξει μόνη της.
Τι μας άφησε
Το Motorola E398 έδειξε ότι υπήρχε ζήτηση για κινητά φτιαγμένα για μουσική, με καλό ήχο, κάρτα μνήμης και υποστήριξη MP3. Λίγο αργότερα, η Sony Ericsson με τη σειρά Walkman και η Nokia με τη σειρά XpressMusic έκαναν τα μουσικά κινητά ολόκληρη κατηγορία.
Για όσους το είχαν, το E398 θυμίζει τα πρώτα τραγούδια MP3 στο κινητό και τα φωτάκια που αναβόσβηναν με τη μουσική. Εσείς είχατε κάποιο μουσικό κινητό εκείνης της εποχής;
Συχνές ερωτήσεις
Πότε παρουσιάστηκε το Motorola E398;
Το πρώτο τρίμηνο του 2004.
Τι το έκανε ξεχωριστό;
Τα στερεοφωνικά ηχεία, το MP3, η κάρτα μνήμης και τα φωτάκια στα πλάγια.
Είχε κάρτα μνήμης;
Ναι, με κάρτα 64 MB στη συσκευασία.
Τι σχέση έχει με το iTunes;
Χρησιμοποιήθηκε ως βάση για το Motorola ROKR E1, το πρώτο κινητό με iTunes, το 2005.
Πόσο κρατούσε η μπαταρία;
Η BX610 των 830 mAh έδινε έως 240 ώρες αναμονής και 7 ώρες ομιλίας.


