Σήμερα τα κινητά μεγαλώνουν χρόνο με τον χρόνο, με οθόνες που ξεπερνούν τις 6,5 ίντσες. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, όμως, ο αγώνας ήταν ακριβώς ο αντίθετος. Οι κατασκευαστές ανταγωνίζονταν ποιος θα φτιάξει το μικρότερο κινητό, και κάθε γραμμάριο και κάθε χιλιοστό μετρούσε. Σε αυτόν τον αγώνα, η Panasonic είχε ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρτιά: το Panasonic GD55, ένα κινητό τόσο μικρό που χωρούσε άνετα στην παλάμη του χεριού.
Η παρουσίαση
Η Panasonic ανακοίνωσε το GD55 τον Οκτώβριο του 2002. Ήταν ένα κινητό GSM τριών ζωνών, με υποστήριξη για τα 900, 1800 και 1900 MHz, που σήμαινε ότι λειτουργούσε στην Ευρώπη, στην Ασία, στην Αφρική και στη Βόρεια Αμερική. Στις ΗΠΑ ήταν γνωστό και ως Panasonic A100.
Μικρό σαν σπιρτόκουτο
Το GD55 είχε διαστάσεις μόλις 77 × 43 × 17 χιλιοστά και ζύγιζε 65 γραμμάρια. Για να καταλάβουμε πόσο μικρό ήταν, ένα σημερινό smartphone έχει συνήθως ύψος γύρω στα 160 χιλιοστά και βάρος πάνω από 180 γραμμάρια. Το GD55 ήταν σχεδόν το μισό σε ύψος και ζύγιζε λιγότερο από το ένα τρίτο. Χαρακτηριζόταν ως ένα από τα μικρότερα κινητά GSM στον κόσμο, και πολλοί το περιέγραφαν ως κινητό σε μέγεθος σπιρτόκουτου.
Το μικρό μέγεθος το έκανε ιδανικό για όσους δεν ήθελαν το κινητό να φαίνεται ή να βαραίνει την τσέπη. Χωρούσε σε τσέπες πουκαμίσου, σε μικρά βραδινά τσαντάκια και στην τσέπη του τζιν χωρίς να φαίνεται. Ήταν ένα κινητό μόδας, που απευθυνόταν σε όσους ήθελαν κάτι κομψό και διακριτικό.
Τα χρώματα
Το GD55 κυκλοφόρησε σε ασημί, κόκκινο και ροζ. Το ασημί ήταν το κλασικό χρώμα της εποχής, που έδινε στο κινητό μια μεταλλική, premium εμφάνιση. Το κόκκινο και το ροζ ήταν πιο τολμηρές επιλογές, που ταίριαζαν στη μόδα των αρχών της δεκαετίας του 2000, όταν τα κινητά είχαν γίνει αξεσουάρ που ταίριαζαν με το ντύσιμο.
Η οθόνη με τον μπλε φωτισμό
Παρά το μικρό μέγεθος, το GD55 είχε γραφική οθόνη με ανάλυση 112 × 64 πίξελ, σε φαρδιά αναλογία, με μπλε φωτισμό. Ο μπλε φωτισμός ήταν τότε σημάδι μοντέρνου κινητού, σε αντίθεση με τον πράσινο φωτισμό πολλών παλιότερων μοντέλων. Η οθόνη υποστήριζε 20 εικόνες φόντου και εικόνες για την αναγνώριση του καλούντος, κάτι που έδινε μια προσωπική πινελιά.
Η οθόνη ήταν μονόχρωμη, αλλά για ένα τόσο μικρό κινητό ήταν αρκετή. Το μικρό μέγεθος σήμαινε ότι η ανάγνωση μεγάλων μηνυμάτων ήταν πιο κουραστική, αλλά για τις κλήσεις, τα σύντομα SMS και τα μενού λειτουργούσε κανονικά.
Πολυφωνικοί ήχοι και συνθέτης
Το GD55 είχε πολυφωνικούς ήχους κλήσης, ένα χαρακτηριστικό που εκείνη την εποχή άρχιζε να εμφανίζεται στα κινητά. Οι πολυφωνικοί ήχοι έπαιζαν πολλές νότες ταυτόχρονα, και ακούγονταν πολύ πιο πλούσιοι από τους παλιούς μονοφωνικούς. Το κινητό είχε επίσης συνθέτη, για να γράφετε τις δικές σας μελωδίες, και δυνατότητα να κατεβάζετε νέους ήχους. Υπήρχε και δόνηση, απαραίτητη για όσους ήθελαν να είναι διακριτικοί.
Οι λειτουργίες
Παρά το μικρό του σώμα, το GD55 είχε όλες τις βασικές λειτουργίες ενός κινητού της εποχής. Είχε τηλεφωνικό κατάλογο για 250 επαφές, ιστορικό κλήσεων, ημερολόγιο για 100 γεγονότα, ξυπνητήρι, αριθμομηχανή με μετατροπέα νομισμάτων, προβλεπτικό κείμενο για τα μηνύματα και έτοιμα πρότυπα μηνυμάτων. Υποστήριζε SMS και EMS, μια μορφή μηνυμάτων που επέτρεπε μικρές εικόνες και μελωδίες μέσα στο κείμενο, πριν από την εποχή των MMS.
Είχε επίσης browser WAP 1.2.1 για βασική πρόσβαση στο internet, και ένα παιχνίδι για τις ώρες αναμονής.
Τα μικρά πλήκτρα
Το μικρό μέγεθος είχε και τα μειονεκτήματά του. Τα πλήκτρα ήταν μικρά και πυκνά, και όσοι είχαν μεγάλα δάχτυλα δυσκολεύονταν να γράψουν μηνύματα ή να καλέσουν αριθμούς χωρίς λάθη. Το προβλεπτικό κείμενο βοηθούσε αρκετά, αφού μείωνε τον αριθμό των πατημάτων, αλλά η χρήση ήταν σίγουρα πιο κουραστική από ένα μεγαλύτερο κινητό. Για πολλούς αγοραστές, όμως, αυτή ήταν μια ανταλλαγή που άξιζε για ένα κινητό που χωρούσε παντού.
Υπήρχε επίσης ένα πρακτικό πρόβλημα: τα πολύ μικρά κινητά χάνονταν εύκολα. Ένα κινητό 65 γραμμαρίων μπορούσε να γλιστρήσει από την τσέπη χωρίς να το καταλάβεις, ή να χαθεί στο βάθος μιας τσάντας. Πολλοί κάτοχοι τέτοιων κινητών θυμούνται το ψάξιμο, με το κινητό να χτυπά κάπου μέσα στο σπίτι.
Η μπαταρία
Η μπαταρία ήταν ιόντων λιθίου, χωρητικότητας 720 mAh, και αφαιρούμενη. Για ένα κινητό τόσο μικρό, η χωρητικότητα ήταν αξιοπρεπής, και έδινε αρκετές μέρες αναμονής, ανάλογα με τη χρήση και το δίκτυο. Το μικρό μέγεθος όμως σήμαινε ότι η μπαταρία δεν μπορούσε να είναι μεγάλη, και όσοι μιλούσαν πολύ έπρεπε να το φορτίζουν συχνά.
Η αφαιρούμενη μπαταρία είχε και ένα πλεονέκτημα: όσοι ταξίδευαν συχνά μπορούσαν να κουβαλούν μια δεύτερη, που λόγω του μικρού μεγέθους δεν έπιανε σχεδόν καθόλου χώρο, και να την αλλάζουν όταν άδειαζε η πρώτη.
Η Panasonic στα κινητά
Η Panasonic, η γνωστή ιαπωνική εταιρεία ηλεκτρονικών, είχε σημαντική παρουσία στα κινητά τηλέφωνα στην Ευρώπη στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Τα κινητά της ήταν γνωστά για την ποιότητα κατασκευής και για τις ιαπωνικές ιδέες σχεδίασης, όπως τα αναδιπλούμενα κινητά και οι έγχρωμες οθόνες που ήταν ήδη δημοφιλή στην Ιαπωνία. Ο ανταγωνισμός όμως με τη Nokia, τη Samsung, τη Motorola και τη Sony Ericsson ήταν πολύ σκληρός, και στα επόμενα χρόνια η Panasonic αποσύρθηκε από τις διεθνείς αγορές κινητών, εστιάζοντας στην Ιαπωνία.
Τα κινητά μόδας της εποχής
Το GD55 ανήκε σε μια κατηγορία κινητών που ήταν πολύ δημοφιλής εκείνη την εποχή: τα κινητά μόδας. Ήταν κινητά που αγόραζε κανείς όχι για τις λειτουργίες, αλλά για την εμφάνιση, το μέγεθος και το στυλ. Η Nokia είχε τη σειρά 8xxx, η Siemens είχε μοντέλα όπως το SL45, και η Panasonic είχε το GD55. Όλα υπόσχονταν να κάνουν τον κάτοχό τους να ξεχωρίζει.
Σε μια εποχή που το κινητό ήταν ακόμα σχετικά νέο αντικείμενο, η εμφάνιση είχε μεγάλη σημασία. Το κινητό που έβγαζες στο τραπέζι της καφετέριας έλεγε κάτι για σένα, και ένα μικροσκοπικό ασημί ή ροζ κινητό έλεγε ότι είσαι μοντέρνος και ακολουθείς τη μόδα.
Ο αγώνας για το μικρότερο κινητό
Το GD55 ήταν μέρος μιας ευρύτερης τάσης. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, οι κατασκευαστές συναγωνίζονταν για το μικρότερο κινητό, και κάθε νέο μοντέλο υποσχόταν λιγότερα γραμμάρια και λιγότερα χιλιοστά. Η τάση αυτή σταμάτησε όταν τα κινητά απέκτησαν έγχρωμες οθόνες, κάμερες και αργότερα οθόνες αφής, που χρειάζονταν περισσότερο χώρο. Σήμερα, τα πολύ μικρά κινητά είναι σπάνια, και όσοι τα θέλουν πρέπει να ψάξουν σε ειδικές κατηγορίες.
Σήμερα, τα μικροσκοπικά κινητά της εποχής είναι περιζήτητα από τους συλλέκτες, και το GD55 είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα. Το μικρό του μέγεθος το κάνει να ξεχωρίζει σε κάθε συλλογή, δίπλα σε κινητά που μοιάζουν γιγάντια σε σύγκριση.
Γιατί το θυμόμαστε
Το Panasonic GD55 ήταν η απόδειξη ότι ένα κινητό μπορεί να είναι τόσο μικρό που σχεδόν εξαφανίζεται. Με 65 γραμμάρια, τρεις ζώνες, πολυφωνικούς ήχους και μπλε φωτισμό, ήταν ένα μικρό κόσμημα της εποχής του. Σε έναν κόσμο με όλο και μεγαλύτερα κινητά, θυμίζει ότι κάποτε το μικρό ήταν το ζητούμενο. Είχατε κι εσείς ένα μικροσκοπικό κινητό στις αρχές του 2000;
Συχνές ερωτήσεις
Πότε ανακοινώθηκε το Panasonic GD55;
Τον Οκτώβριο του 2002.
Πόσο μικρό ήταν;
77 × 43 × 17 χιλιοστά και 65 γραμμάρια, από τα μικρότερα κινητά GSM στον κόσμο.
Σε ποια δίκτυα λειτουργούσε;
GSM 900, 1800 και 1900 MHz, σε Ευρώπη, Ασία, Αφρική και Βόρεια Αμερική.
Είχε πολυφωνικούς ήχους;
Ναι, με συνθέτη και δυνατότητα κατεβάσματος νέων ήχων.
Σε ποια χρώματα κυκλοφόρησε;
Σε ασημί, κόκκινο και ροζ.
