Δύο χρόνια μετά το StarTAC, η Motorola αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα που λίγες εταιρείες θα ζήλευαν: είχε φτιάξει το καλύτερο flip phone στον κόσμο και τώρα έπρεπε να το ξεπεράσει. Το StarTAC ήταν τόσο καλά σχεδιασμένο που το επόμενο βήμα έμοιαζε σχεδόν αδύνατο. Και μετά κυκλοφόρησε το V3688 το 1998 και αποδείχτηκε ότι πάντα υπάρχει επόμενο βήμα.
Στο εσωτερικό της Motorola το project είχε ένα development code name που έμεινε: Vader. Το όνομα κόλλησε τόσο πολύ που ακόμα και σήμερα οι collectors και οι enthusiasts αναφέρονται στο V3688 ως “Vader”. Κανείς δεν ξέρει ακριβώς πώς ξεκίνησε το παρατσούκλι, αλλά αν κράτησες ποτέ ένα V3688 στο χέρι, καταλαβαίνεις: υπάρχει κάτι απειλητικά κομψό σε αυτή τη συσκευή.
25% μικρότερο από το StarTAC: πώς το έκαναν
Το V3688 ήταν κατά 25% στενότερο από το StarTAC. Σε αριθμούς: 83 x 44 x 25 χιλιοστά κλειστό, βάρος 83 γραμμάρια. Ήταν επίσης το πρώτο clamshell phone στη Δύση με τη διάταξη που έγινε πρότυπο για κάθε flip phone που ακολούθησε: οθόνη στο πάνω μισό, πληκτρολόγιο στο κάτω μισό. Το StarTAC είχε και τα δύο στο ίδιο μισό, κάτι που το έκανε πιο compact αλλά και πιο δύσχρηστο. Αυτή η φαινομενικά μικρή αλλαγή στη διάταξη ήταν στην πραγματικότητα μεγάλη απόφαση. Η Motorola έχτισε το πρότυπο του flip phone όπως το γνωρίζουμε. Κάθε Motorola RAZR, κάθε Samsung clamshell της δεκαετίας του 2000, κάθε σύγχρονο foldable που ανοίγει οριζόντια, χρωστά τη βασική του αρχιτεκτονική στο V3688.
Η οθόνη ήταν μονόχρωμη LCD με ανάλυση 96 x 64 pixels, οργανωμένη σε πέντε γραμμές κειμένου. Δεν ακούγεται εντυπωσιακό, αλλά για το 1998 ήταν η τεχνολογία αιχμής στις μικρές συσκευές. Η μπαταρία Li-Ion 600 mAh έδινε αξιοπρεπή αυτονομία. Η εξωτερική κεραία ήταν ακόμα παρούσα, αναδιπλούμενη στο πλάι της συσκευής.
Dual-band: η επιλογή που άνοιξε τον κόσμο
Ένα από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά του V3688 ήταν η dual-band λειτουργία, GSM 900 και GSM 1800. Η Motorola το διαφήμιζε ως ένα από τα μικρότερα dual-band κινητά στον κόσμο εκείνη την εποχή, και δεν υπερέβαλε. Το dual-band σήμαινε ότι το κινητό λειτουργούσε σε δύο διαφορετικές συχνότητες GSM, κάτι που ήταν σημαντικό γιατί διαφορετικές χώρες και δίκτυα χρησιμοποιούσαν διαφορετικές συχνότητες. Ένα single-band κινητό μπορούσε να μην λειτουργεί καθόλου αν ταξίδευες σε άλλη χώρα. Το V3688 το ξεπερνούσε αυτό και έδωσε στους χρήστες πραγματική κινητικότητα σε ολόκληρη την Ευρώπη και πέρα από αυτήν.
Vader, Baby StarTAC και άλλα παρατσούκλια
Το V3688 αποκτήθηκε γρήγορα με παρατσούκλια που λένε πολλά για το πώς το αντιλήφθηκε ο κόσμος. “Baby StarTAC” και “Mini StarTAC” ήταν τα πιο συνηθισμένα στην αγγλόφωνη αγορά, τονίζοντας τη συνέχεια με τον προκάτοχό του αλλά και τη μικρότερη κλίμακα. Στην Ιταλία απέκτησε το χαρακτηριστικό παρατσούκλι “dattero”, χουρμάς, λόγω του σχήματός του. Κι ακόμα: “Wings”, λόγω της γωνίας που σχηματίζουν τα δύο μισά όταν ανοίγει.
Αλλά “Vader” ήταν το παρατσούκλι που κόλλησε περισσότερο, εσωτερικό development code name που διέρρευσε και έγινε κοινή ονομασία. Ο Darth Vader της Motorola: μαύρος, συμπαγής, με παρουσία μεγαλύτερη από το μέγεθός του.
Η μόδα και το V3688
Αν το StarTAC ήταν η εφεύρεση, το V3688 ήταν η μόδα. Ενώ το StarTAC αγοράστηκε αρχικά λόγω καινοτομίας, το V3688 αγοράστηκε επίσης επειδή ήταν αντικείμενο επιθυμίας. Το να βγάζεις ένα V3688 από την τσέπη σου στα τέλη της δεκαετίας του ’90 ήταν δήλωση. Η κινητή τηλεφωνία είχε μετατραπεί οριστικά από εργαλείο σε αξεσουάρ προσωπικότητας, και το V3688 ήταν το πρώτο κινητό που το ενσάρκωνε πλήρως. Αυτή η φήμη δεν ήρθε τυχαία. Το V3688 εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές σειρές και ταινίες της εποχής. Τα πρόσωπα που το χρησιμοποιούσαν στην οθόνη ήταν συνήθως οι χαρακτήρες που ήθελες να είσαι: σύγχρονοι, επιτυχημένοι, συνδεδεμένοι. Το product placement δούλεψε γιατί το ίδιο το προϊόν άντεχε τη σύγκριση με τη φήμη που το συνόδευε. Στην Ελλάδα στοίχιζε την πρώτη εβδομάδα της άφιξής του 2οο.οοο δραχμές περίπου (Ο μέσος μισθός ήταν 100.000 – 140.000).
Τι περιλάμβανε σε επίπεδο λειτουργιών
Πέρα από τις κλήσεις, το V3688 υποστήριζε SMS αποστολή και λήψη, κάτι που το 1998 δεν ήταν δεδομένο σε όλες τις συσκευές. Το phonebook χωρούσε 100 επαφές, ικανοποιητικός αριθμός για την εποχή. Υπήρχε log κλήσεων με τις τελευταίες 10 εξερχόμενες, 5 εισερχόμενες και 5 αναπάντητες. Ρολόι και 11 διαφορετικοί ήχοι κλήσεων ήταν επίσης παρόντα.
Δεν υπήρχε κάμερα, δεν υπήρχε internet, δεν υπήρχε Bluetooth ή infrared. Αλλά υπήρχε δόνηση, κληρονομιά από το VibraCall του StarTAC, και δεδομένα σε ταχύτητα 14.400 bps για τη μεταφορά αρχείων μέσω καλωδίου σε υπολογιστή.
Ο δρόμος προς το RAZR
Το V3688 ακολουθήθηκε από το V3690 και μετά το V50, πριν η σκυτάλη περάσει στο V60 και V66 του 2001 ως πιο ώριμες εκδοχές της ίδιας φιλοσοφίας. Αλλά η αληθινή διαδοχή ήρθε το 2004 με το RAZR V3, μια συσκευή που πήρε όλα όσα είχαν μάθει η Motorola από το StarTAC και το V3688 και τα έσπρωξε στα άκρα τους: ultra-thin, ultra-light, ultra-desirable.
Το V3688 κάθεται σήμερα στη μόνιμη συλλογή του Science Museum Group του Λονδίνου, δίπλα σε άλλες συσκευές που ορόσημο στην ιστορία της τεχνολογίας. Ο Vader που κατέκτησε τη δεκαετία του ’90 με 83 γραμμάρια και ένα flip που ικανοποιούσε με τον τρόπο που ικανοποιεί μόνο το σωστά σχεδιασμένο hardware.
