Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η Nokia είχε μια σειρά κινητών που δεν έμοιαζε με καμία άλλη: τη σειρά 8000. Ήταν τα κινητά για όσους ήθελαν κάτι παραπάνω από ένα απλό τηλέφωνο, για όσους έβλεπαν το κινητό ως αξεσουάρ, όπως ένα ρολόι ή ένα στυλό πολυτελείας. Από όλα τα μέλη της σειράς, το Nokia 8850 ήταν ίσως το πιο κομψό. Ασημί, μεταλλικό, με ένα κάλυμμα που γλιστρούσε πάνω από τα πλήκτρα, ήταν το κινητό των στελεχών και των λάτρεων του ωραίου σχεδιασμού.
Στο Retro Beats του toctoc.gr σήμερα, θυμόμαστε το Nokia που έκανε το μέταλλο μόδα στα κινητά.
Ένα πολυτελές 8210
Το 8850 κυκλοφόρησε το 1999, σε διαφορετικές ημερομηνίες ανά περιοχή. Τεχνικά, ήταν μια αναβαθμισμένη, πολυτελής εκδοχή του δημοφιλούς Nokia 8210. Είχε παρόμοιες λειτουργίες και το ίδιο απλό μενού, αλλά εντελώς διαφορετικό σώμα: αντί για πλαστικό με αλλαζόμενες προσόψεις, είχε κέλυφος από ελαφρύ κράμα μετάλλου, σε ασημί και, αργότερα, σε χρυσό χρώμα.
Ήταν ο διάδοχος του Nokia 8810, του πρώτου κινητού της Nokia με μεταλλική εμφάνιση και συρόμενο κάλυμμα, και το 2002 έδωσε τη θέση του στο Nokia 8910, που ανέβασε ακόμα περισσότερο τον πήχη με σώμα από τιτάνιο.
Το συρόμενο κάλυμμα
Το χαρακτηριστικό στοιχείο του 8850 ήταν το συρόμενο κάλυμμα. Όταν το κινητό ήταν κλειστό, ένα μεταλλικό κάλυμμα προστάτευε το πληκτρολόγιο. Σπρώχνοντάς το προς τα κάτω, αποκάλυπτες τα πλήκτρα. Η κίνηση ήταν ομαλή, με μια ικανοποιητική αίσθηση ακρίβειας, και ήταν από τις λεπτομέρειες που έκαναν το 8850 να μοιάζει με αντικείμενο πολυτελείας.
Το κάλυμμα δεν ήταν μόνο για εμφάνιση. Προστάτευε τα πλήκτρα από τυχαία πατήματα μέσα στην τσέπη ή στην τσάντα, ένα πρόβλημα που απασχολούσε πολλούς κατόχους κινητών της εποχής, χωρίς κλείδωμα πληκτρολογίου.
Μικρό και ελαφρύ
Με διαστάσεις 100 × 44 × 17 χιλιοστά και βάρος 91 γραμμάρια μαζί με τη μπαταρία, το 8850 ήταν μικρό και ελαφρύ, αν και λίγο βαρύτερο από το πλαστικό 8210 λόγω του μετάλλου. Η κεραία ήταν ενσωματωμένη στην ευρωπαϊκή έκδοση, οπότε το κινητό είχε καθαρό, συμπαγές σχήμα. Η αμερικανική έκδοση, το 8890, είχε αντίθετα κεραία που έβγαινε έξω.
Η μπαταρία ήταν ιόντων λιθίου, χωρητικότητας 830 mAh, και η αυτονομία έφτανε άνετα αρκετές μέρες με κανονική χρήση.
Μπλε φωτισμός
Η οθόνη ήταν μονόχρωμη, αλλά με έναν φωτισμό που ξεχώριζε: λευκό με μπλε απόχρωση, αντί για τον πράσινο που είχαν τα περισσότερα Nokia της εποχής. Λευκός ήταν και ο φωτισμός του πληκτρολογίου. Στο σκοτάδι, το 8850 είχε μια ψυχρή, κομψή λάμψη που ταίριαζε απόλυτα με το ασημί μέταλλο. Ήταν μια μικρή λεπτομέρεια, αλλά έκανε μεγάλη διαφορά στην εντύπωση.
Λειτουργίες
Στις λειτουργίες, το 8850 είχε όσα περίμενε κανείς από ένα κορυφαίο Nokia του 1999. Φωνητική κλήση με έως οκτώ φωνητικές ετικέτες, ταχεία κλήση σε οκτώ πλήκτρα, τηλεφωνικό κατάλογο για 250 ονόματα με πέντε ομάδες επαφών, ημερολόγιο με 50 σημειώσεις, προβλεπτική γραφή T9 για τα SMS των 160 χαρακτήρων και τις μικρές εικόνες της Nokia μέσω Smart Messaging.
Είχε και θύρα υπερύθρων στην κάτω αριστερή πλευρά, για σύνδεση με συμβατό υπολογιστή και για ανταλλαγή ονομάτων, αριθμών και επαγγελματικών καρτών με άλλα κινητά. Για τα στελέχη της εποχής, η ανταλλαγή ψηφιακών επαγγελματικών καρτών ήταν εντυπωσιακή λειτουργία σε μια συνάντηση.
Και φυσικά, είχε παιχνίδια: Memory, Snake, Logic και Rotation. Ακόμα και ένα κινητό πολυτελείας χρειαζόταν το Snake.
Το 8850 στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα του 1999, το 8850 ήταν από τα πιο ακριβά κινητά της αγοράς και το έβλεπες κυρίως στα χέρια επιχειρηματιών, γιατρών, δικηγόρων και όσων ήθελαν να δείξουν ότι έχουν γούστο. Ήταν το κινητό που έβγαινε πάνω στο τραπέζι στα επαγγελματικά γεύματα και στις βραδινές εξόδους, δίπλα στο κλειδί του αυτοκινήτου. Τα πλαστικά Nokia ήταν για όλους, το 8850 ήταν για λίγους.
Η σειρά 8000 της Nokia
Το 8850 ανήκε σε μια οικογένεια που έγραψε ιστορία. Η σειρά 8000 ξεκίνησε με το Nokia 8110 του 1996, το «κινητό μπανάνα» με το συρόμενο καπάκι, συνέχισε με το μεταλλικό 8810 και το μικροσκοπικό 8210, και έφτασε στο 8850 και στο 8910 από τιτάνιο. Αργότερα, η Nokia μετέφερε την ιδέα της πολυτέλειας στην ξεχωριστή μάρκα Vertu, με κινητά από πολύτιμα μέταλλα και τιμές χιλιάδων ευρώ.
Συλλεκτικό σήμερα
Σήμερα, το 8850 θεωρείται συλλεκτικό κομμάτι. Η κατασκευή του δεν επιτρέπει εύκολες επισκευές, και τα κομμάτια που λειτουργούν ακόμα σε καλή κατάσταση είναι λίγα. Οι συλλέκτες ψάχνουν κυρίως κομμάτια με λειτουργικό συρόμενο κάλυμμα, χωρίς γρατζουνιές στο μέταλλο, και με την αρχική συσκευασία. Τα χρυσά κομμάτια είναι ακόμα πιο σπάνια.
Πώς ήταν να το κρατάς
Όσοι κράτησαν ένα 8850 θυμούνται κυρίως την αίσθηση. Το μέταλλο ήταν δροσερό στο χέρι, το σώμα συμπαγές χωρίς κενά και τριξίματα, και το συρόμενο κάλυμμα κλείδωνε στη θέση του με ένα απαλό κλικ. Σε σύγκριση με τα πλαστικά κινητά της εποχής, ένιωθες ότι κρατάς κάτι ακριβό και καλοφτιαγμένο. Η ίδια αίσθηση είναι αυτή που κάνει σήμερα τα κινητά από τιτάνιο και τα πλαίσια από αλουμίνιο να ξεχωρίζουν.
Το μέταλλο είχε όμως και τα μειονεκτήματά του. Γρατζουνιζόταν εύκολα, και οι κάτοχοι συχνά το φύλαγαν σε δερμάτινες θήκες για να το προστατεύσουν. Και επειδή το σώμα δεν ανοιγόταν εύκολα, μια ζημιά στο εσωτερικό σήμαινε συχνά το τέλος της συσκευής.
Η τιμή της πολυτέλειας
Το 8850 κόστιζε πολύ περισσότερο από τα δημοφιλή πλαστικά Nokia, όπως το 3210 και το 8210, και ήταν αγορά για όσους ήθελαν να ξεχωρίσουν. Η Nokia είχε καταλάβει νωρίς ότι ένα μέρος του κοινού ήταν διατεθειμένο να πληρώσει πολύ περισσότερα για τα υλικά και τη σχεδίαση, ακόμα κι αν οι λειτουργίες ήταν ίδιες με τα φθηνότερα μοντέλα. Η ίδια λογική εξηγεί σήμερα γιατί πολλοί πληρώνουν περισσότερα για τις εκδόσεις Pro και Ultra.
Σε μια εποχή όπου τα περισσότερα κινητά έμοιαζαν μεταξύ τους, το 8850 είχε κάτι μοναδικό. Ήταν ένα αντικείμενο που ήθελες να βγάλεις από την τσέπη, όχι μόνο για να μιλήσεις, αλλά και για να το δείξεις. Και αυτή η αίσθηση είναι κάτι που κάθε σύγχρονος κατασκευαστής προσπαθεί ακόμα να πετύχει, με τα υλικά, τα χρώματα και τις λεπτομέρειες των ναυαρχίδων του.
Λίγα κινητά έχουν αφήσει τόσο έντονη εντύπωση με τόσο απλές λειτουργίες.
Οι συλλέκτες σήμερα το θεωρούν ένα από τα πιο όμορφα κινητά που έφτιαξε ποτέ η Nokia, και δύσκολα θα διαφωνήσει κανείς, όταν το δει δίπλα στα πλαστικά κινητά της ίδιας εποχής. Η ασημί του επιφάνεια και το κάλυμμα που γλιστρούσε αθόρυβα δίνουν ακόμα και σήμερα την αίσθηση ενός μικρού κοσμήματος.
Ήταν, με λίγα λόγια, το Nokia για όσους ήθελαν να ξεχωρίζουν.
Γιατί το θυμόμαστε
Το Nokia 8850 ήταν η απόδειξη ότι ένα κινητό μπορεί να είναι κόσμημα. Σε μια εποχή όπου τα κινητά ήταν πλαστικά εργαλεία, έδειξε ότι η σχεδίαση, τα υλικά και η αίσθηση στο χέρι μπορούν να πουλήσουν εξίσου με τις λειτουργίες. Η ιδέα αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με τα κινητά από τιτάνιο και αλουμίνιο που κρατάμε στις τσέπες μας. Το είχατε δει ποτέ από κοντά;
Συχνές ερωτήσεις
Πότε κυκλοφόρησε το Nokia 8850;
Κυκλοφόρησε το 1999, σε διαφορετικές ημερομηνίες ανά περιοχή.
Από τι υλικό ήταν το Nokia 8850;
Είχε κέλυφος από ελαφρύ κράμα μετάλλου, σε ασημί και χρυσό χρώμα.
Πόσο ζύγιζε το Nokia 8850;
Ζύγιζε 91 γραμμάρια με τη μπαταρία και είχε διαστάσεις 100 × 44 × 17 χιλιοστά.
Ποια ήταν η διαφορά με το Nokia 8890;
Το 8890 ήταν η έκδοση για τη Βόρεια Αμερική, με συχνότητες 900 και 1900 MHz και κεραία που έβγαινε έξω.
Ποιος ήταν ο διάδοχος του Nokia 8850;
Το Nokia 8910 του 2002, με σώμα από τιτάνιο.
